SOHBETE BAĞLAN

Sert Sözler


Sert Sözler

Kısa Sert Sözler

Deliler gibi yaşa, sabahlara kadar eğlen ama kimseyi edipte sabahlara kadar ağlatma.

Biz seninle ödeşmedik daha, bak yaşamaya devam ediyorsun.

Kurduğun dostluk ucuzsa, tek başına ağlarken bıraktığı acıların daha pahalı olduğunu anlarsın.

Şimdikiler kendilerine hızlı diyorlar, onlar bu hıza bizden kaça kaça ulaştılar.

Umut bir kapı ötemdeydi ama sen dizlerimdeki feri de aldın giderken.

Rüzgâr dalından düşen yaprağı bir yere savurur, biz adamı kasırgalarda uçan ağaçlar gibi kökünden sökeriz.

Bizden biri gider canımız yanar, bizim canımız yanarsa analarınız ağıtlar yakmaya başlar.

Geri dönmen içinize değil, o utanmadığın yüz’e ihtiyacın var.

Başınızda kavak yelleri var Leyla olmuşsunuz, dikkat edin boranımız uğramasın kapınıza.

Biz hayallerimizin kurbanısınız, siz maganda kurşunlarının.

Gözlerinin önündekileri görmek için klavuza bakanlar, gün gelir kör olduklarında klavuza suç bulurlar.

Arkamızdan sinsice iş çevirip, gizli gizli hayran olursunuz.

Yıkılmak gece kondulara mahsus değildir adamım, bazen seni bir cümle, sevdiğinin bir damla gözyaşı, ananın titreyen gözleri enkaza çevirir

Bizler kayıplarımıza yas tutarken kahkaha atanlar, kurşunlarımıza barut yerine gözyaşı koyduğumuzu bilsinler

Dibe batar rezil oluruz, göğe çıkar vezir oluruz, ama asla başkasının adamı olmayız

Biz her sabah intiharla başlarız güne, kafamızın içinde, defalarca gün içinde. Cenaze mezarlığa değil kafamıza, içimize akıttığımız gözyaşlarına gömülür

Şimdi korkmaya başlayın ‘ellerinden her şeyini aldık’ diyenler, kaybedecek bir canım kaldı ki, onu harcamaya babalarınız parası yetmez

Haddinizden büyük laflar etmedik, sizler temizlediniz bizim yaptıklarımızı ama tükürüklerinizi yalaya yalaya

Herkes büyük konuşur, ben en fazla pişman olurum, sizler perişan.

Konuşuruz, anlatırız, belki acımız azar ağlarız ama size değil; dağa, taşa, duvara…

Cömert adamdır derler bana karşı, sağ olsunlar. Ne iyilik yapana gönül borcumuz biter, ne kahpelik yapana kurşunumuz

Gençlerimizin dilinde dolanan o hikalerimizi hep dost dediklerimiz yazdırttı bizi

Bilmediğiniz bi bok kalmamış memlekette, ah bir de haddiniz bilseniz

Çevirdiğin bu çemberde bahtına kurşunlar çıkacak kardeş.

Sokaklarda büyüdük, kitabın ortasından başladık ama her konuya hakimiz arkadaş !

Sen her sabah pencereye çıkıp çiçeklerini sulardın, benim saksımda izmaritler birikmiş

Ben kaybettiklerime özlem duyarım, siz sizi terk edenlere

Tek tek çekiyorum tesbihin tanelerinizi, tetiğiçeken parmağım sızılıyor

Biz hep iyi olduk ama bu kahbe dunyada hep iyiyi oynayanlar kazandı,iyi olanla oynayanlar

Tozlu ayakkabılardaki tozu sile sile öğrendim boya tezgahında, nasıl silinir  fazlalık olan insanlar hayatımdan

Biz iyiydik hep, kaybettik. Çünkü biziyi oynadık, siz iyi kıvırdınız.

 


Yayınlanma Tarihi: 29 Mayıs 2020

Kategori: Kısa Sözler

Görüntüleme: 39 Defa

Etiketler:


Bir Cevap Yazın